معماري شايد ارائه دهنده ملموس ترين نشانه هاي كشوري با شرايط اجتماعي منطقه اي و بلوغ فرهنگ باشد . اين بحث كه از خانه ، يعني اصلي ترين واحد موجوديت خانواده آغاز مي شود به مدارس ، بيمارستانها و اشكال مختلف امكانات عمومي ، شركتها و فروشگاه ها و حتي به پاركها و ميدانها بسط يافته و منبع روز افزوني از پروژه ها را كه ساخت و استفاده آنها در ارتباط به شهر با منظرگاه منطقه اي در طراحي اجتماعي است شامل مي شود . به منظور روشن ساختن چنين ارتباطاتي بين جامعه و معماري ، نمايشگاه پارالل نيپون ساختمانهايي را كه طي دهه اخير در خاك ژاپن به اتمام رسيده و همچنين ساختمانهايي را كه حاصل كار معماران ژاپني در خارج از ژاپن بوده اند ، مد نظر قرار داده است . جامعه ژاپني طي اين سالها در پاسخ به تغيير از به اصطلاح اقتصادهاي " حباب " Bubble)) به " پست حباب " ( post – Bubble ) تغييرات ساختاري را شاهد بوده است .
به همين ترتيب ، همراه با تغيير جهت سياست گذاري ها از شهر رو به توسعه قرن بيستم به سوي مدل شهري رو به تداوم قرن بيست و يكم ، اين تغيير بر آن مبنا واقع شده كه به نحوي مؤثر بر تمامي شاخصه هاي ميراث كهن در تعاقب مسيرهاي جديد در خلق ارزشها صحه گذارد . البته بينش هاي جامعه مورد نظر توكيو و ساير مناطق طي سالها گذار كاملاً تفاوت يافته ، جائيكه يكي به دنبال فرم حقيقتاً جهاني و اتصال جهان شهري است ، ديگر مناطق به دنبال هويتهاي مجزا و موجزي بوده اند كه به واسطه آنها جمعيت محلي در برابر كنار رفتن كامل ، مقاومت نشان مي دهند ، و ديدگاه معماري به همين ميزان دگرگوني يافته است .
به رغم ، بناهاي فرهنگي عظيم و پر مدعا كه در مقابل آثار رفيع جهاني قد علم كرده است ، شاهد امكانات اجتماعي خاص ناحيه اي هستيم كه با ظرافت مطابق با نيازهاي سالمندان و فرزندان بومي به وطن بازگشته هماهنگ شده اند . به جهي پياده روي هاي مراكز شهري كه با بوتيك هاي ماركهاي معروف زرق و برق يافته ، شاهد خيابان هاي محلي داراي مغازه هاي متعدد هستيم كه بطور متعادل حال و هواي سنتي را حفظ نموده اند و يا دوباره در تقابل با مراكز آسمان خراش شهري باز توسعه يافته كه از نظر اقتصادي بر سرمايه گذاريهاي خارجي و سرمايه هاي حاصله از ريسكهاي اقتصادي بنا شده ، نوآوري هاي غيرانتفاعي و طرحهاي اجتماعي كم اهميتي را كه در سطح عمومي توسط تعاوني ها پايه گذاري شده مي يابيم . بر همين اساس ، اين نمايش گذاشتن چنين تلاشهاي معمارانه مختلف با توسل به چهار بخش شماتيك : شهر ، زندگي ، فرهنگ و خانه . در واقع ، با طرحهاي متضاد معماري در ارتباط با اين منظر متقاطع جامعه ژاپني تصوير دقيق تري را از واقعيات به نظر متمايز معماري ژاپن امروز به دست مي آوريم . ابن چنين است كه به درك بيشتري از وافعياتي كه چنين ساختمانهاي مختلف و پويايي را شكل داده ، هم آميختگي عوامل پس زمينه اي ملك و سرمايه ، دستورهاي كار فرهنگي و حاكميت منطقه اي ، توسعه يافتگي هاي فني و سيستم هاي اطلاعاتي كه توسط معماران ژاپني و مهندسان در عين مواجه شان با برنامه هاي رو به تغيير اجتماعي لحاظ شده مي رسيم .
